Ik zing niet meer!
Opeens realiseerde ik me vandaag dat ik niet meer zing.
En dat betekent dikke stront aan de knikker.
Categorie: PERSOONLIJKE COLUMN: Wendy’s wereld
Thirty-something al langer dan een decennium, eeuwig vrijgezel maar verslaafd aan de liefde, kluizenaar met tientallen vriendinnen, gecompliceerd maar o so easy-going … Stap in de wereld van Wendy Louise. Zij snapt er af en toe niets van, en jij?
Doe Maar… wel!
Toen ik als puber met een mond vol ijzer op mijn ‘kamertje’ naar het afscheidsconcert van Doe Maar keek, had ik nooit verwacht dat die band steeds weer zou opduiken in mijn leven.
Ik was een jaar of 10 toen ik voor het eerst een liedje van Doe Maar hoorde. Leuke muziek, maar vooral Henny Vrienten! De platen werden grijs gedraaid en in no time hing mijn kamertje vol met posters uit de Hitkrant. Waarschijnlijk was het toen, dat mijn liefde voor ‘foute mannen’ werd geboren.
Van drassige derriere tot kittig kontje
Een vette mazzelpik, gigantische Guus Geluk, een bijzondere bofkont.
Deze week open ik met een aantal kreten die ik sinds een dag naar mijn hoofd geslingerd krijg. Waarom? As we speak wordt de tuin van ons prachtige paleisje verbouwd. Door niemand minder dan Rob Verlinden!
Wendy Louise 